Αυτή η μελέτη επικεντρώνεται στην εκτίμηση των συνθηκών της θερμικής άνεσης στην Ελλάδα, μεταξύ άλλων και στον Παρνασσό (Κορομηλιές, υψόμετρο 1350μ), χρησιμοποιώντας το μοντέλο νευρωνικού δικτύου MLP. Η εκτίμηση βασίζεται στα δεδομένα θερμοκρασίας αέρα (t) και σχετικής υγρασίας (f) των περιοχών που επιλέγησαν. Στο πλαίσιο αυτό είναι και η παρακάτω εργασία, αφού όμως αναφερθούμε εν τάχει στην έννοια της θερμικής άνεσης.

Λέγοντας θερμική άνεση εννοούμε την κατάσταση αυτή του μυαλού του ανθρώπου που εκφράζει ικανοποίηση με το θερμικό περιβάλλον. Έτσι ο όρος θερμική άνεση περιγράφει την ψυχολογική κατάσταση του μυαλού ενός ατόμου κι αναφέρεται συνήθως από την σκοπιά, εάν ένας άνθρωπος νιώθει ζέστη ή κρύο και είναι μία υποκειμενική αίσθηση. Η θερμική άνεση στην πραγματικότητα είναι πολύ δύσκολο να καθοριστεί, γιατί πρέπει να ληφθεί υπόψη ένα πλήθος μετεωρολογικών και προσωπικών παραγόντων για να αποφασιστεί τι κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν άνετα.

Έτσι σύμφωνα με τον ορισμό του ASΗRAE (1992), η ζώνη της θερμικής άνεσης είναι οι ατμοσφαιρικές συνθήκες όπου το 80% των ανθρώπων που στέκονται ή κάνουν ελαφριά εργασία, βρίσκουν το περιβάλλον θερμικά αποδεκτό. Αυτό σημαίνει ότι η θερμική άνεση δεν μετριέται με τη θερμοκρασία του αέρα, αλλά με τον αριθμό των ανθρώπων που παραπονιούνται για τις μη άνετες συνθήκες. Η θερμική δυσφορία μπορεί να είναι πιο έντονη σε αστικές περιοχές επειδή τα επίπεδα της θερμοκρασίας είναι υψηλότερα στο κέντρο των πόλεων απ’ ότι στα προάστια λόγω του φαινομένου της αστικής θερμικής νησίδας. 

Η πιο κοινά χρησιμοποιούμενη ένδειξη της θερμικής άνεσης είναι η θερμοκρασία του αέρα κι αυτό συμβαίνει, γιατί είναι εύκολο να υπολογιστεί και να κατανοηθεί από τον άνθρωπο. Παρόλα αυτά όμως η θερμοκρασία του αέρα από μόνη της δεν είναι ούτε έγκυρη ούτε ακριβής ένδειξη για τον προσδιορισμό της θερμικής άνεσης. Η θερμοκρασία του αέρα θα πρέπει πάντα να εξετάζεται σε σχέση με άλλους περιβαλλοντικούς και προσωπικούς παράγοντες. Οι έξι παράγοντες σύμφωνα με το ISO7730 που επηρεάζουν την θερμική άνεση είναι οι περιβαλλοντικοί: θερμοκρασία αέρα, θερμοκρασία ακτινοβολίας, ταχύτητα ανέμου, σχετική υγρασία και οι προσωπικοί: ένδυση και ρυθμός μεταβολισμού.