“Παλιηνός” χειμώνας λέμε στην αραχωβίτικη ντοπιολαλιά μας, όταν έχουμε πολλές και ισχυρές χιονοπτώσεις (μεγάλα ύψη χιονιού) που προσιδιάζουν σε παλιότερες εποχές, όπου έπεφτε αρκετό χιόνι…

Ας δούμε, εν τάχει, ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός τέτοιου χειμώνα που ενδεχομένως επιθυμούμε:

Καταρχήν αυτό που εμφανιζόταν συχνά τους παλαιότερους χειμώνες ήταν η σύγκλιση των αερίων μαζών, διαφορετικών χαρακτηριστικών, όπου αντικυκλώνας εγκατεστημένος στα Β. Βαλκάνια τροφοδοτούσε με ψυχρές αέριες μάζες τη χώρα μας και ταυτόχρονα χαμηλό απ’ τα Δ-ΝΔ κινούμενο προς εμάς, μετέφερε θερμές και υγρές αέριες μάζες.

Η σύγκλιση αυτή που συνέβαινε πάνω απ’ τη χώρα μας δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για μεγάλα ύψη χιονιού στα ηπειρωτικά, εφόσον οι θερμοκρασίες ήταν χαμηλές.

Το ζητούμενο είναι που λαμβάνει χώρα η σύγκλιση:

Συνήθως η κίνηση του χαμηλού στο ύψος της κεντρικής χώρας, έχει ως αποτέλεσμα την εκτόπιση του αντικυκλώνα βορειότερα, και τη ζώνη σύγκλισης στη βόρεια Ελλάδα, όπου παρατηρούνται ισχυρές χιονοπτώσεις.

Αντίθετα η κίνηση του χαμηλού νοτιότερα, έχει ως αποτέλεσμα την εκδήλωση χιονοπτώσεων στα νότια ηπειρωτικά τμήματα, ενώ στη Β. Ελλάδα παρατηρείται ψυχρός και ξηρός καιρός.

Η σύγκλιση των αερίων μαζών στη χώρα μας συμβαίνει, όταν αυτές εισβάλλουν από ΒΔ και συνηθέστερα απ’ την περιοχή της Ιταλίας.

Καθοριστικό ρόλο για την ύπαρξη υετού παίζουν αρκετοί παράγοντες, (δεν είναι της παρούσης να αναφερθούν αναλυτικά), όπως το επίπεδο και η ένταση της θερμής μεταφοράς του χαμηλού στα διάφορα γεωδυναμικά ύψη, η ταχύτητα του, ο στροβιλισμός, η περιοχή της σύγκλισης, επιμέρους στοιχεία του αντικυκλώνα κλπ.