Η τριήμερη κακοκαιρία που επηρέασε τη χώρα μας, συνδέθηκε με την κάθοδο ενός αυλώνα από την ανατολική Ευρώπη προς τα Βαλκάνια, ο οποίος αποτέλεσε το βασικό δυναμικό αίτιο για την επιδείνωση του καιρού. Κατά την κίνησή του προς νοτιότερα γεωγραφικά πλάτη, ο αυλώνας παρουσίασε σταδιακή αποδυνάμωση ως προς τη σύνδεσή του με τη ζωνική κυκλοφορία και τελικά αποκόπηκε από το κύριο δυτικό ρεύμα, σχηματίζοντας ένα αποκομμένο χαμηλό (cut-off low) στην ανώτερη τροπόσφαιρα, πάνω από την ανατολική Μεσόγειο.

Η εγκατάσταση αυτού του αποκομμένου συστήματος συνοδεύτηκε από την εισβολή ιδιαίτερα ψυχρών αερίων μαζών στα μέσα και ανώτερα στρώματα της τροπόσφαιρας, με θερμοκρασίες που έφθασαν τους -25 έως -30°C στα 500 hPa (περίπου 5 km ύψος). Η θερμοκρασιακή αυτή δομή ενίσχυσε την κατακόρυφη θερμοβαθμίδα και ευνόησε την ανάπτυξη συνθηκών δυνητικής αστάθειας.

Ωστόσο, η εκδήλωση των φαινομένων δεν σχετίστηκε με επιφανειακή θέρμανση, αλλά κυρίως με μηχανισμούς δυναμικής ανύψωσης, όπως η θετική μεταφορά στροβιλότητας και οι ασθενείς έως τοπικά μέτριες συγκλίσεις στα κατώτερα στρώματα της τροπόσφαιρας. Παρά την παρουσία αυτών των μηχανισμών, η βαροβαθμίδα στα χαμηλά επίπεδα παρέμεινε σχετικά ασθενής, με αποτέλεσμα την περιορισμένη οργάνωση του συστήματος.

Ως εκ τούτου, τα φαινόμενα δεν είχαν εκτεταμένο και συνεχή χαρακτήρα, αλλά εκδηλώθηκαν με τοπικές και κατά περιόδους έντονες εξάρσεις, κυρίως στην ανατολική ηπειρωτική χώρα και το Αιγαίο, όπου η διάταξη της ροής και η τοπογραφία συνέβαλαν στην ενίσχυσή τους.

Στα ορεινά τμήματα της χώρας, και ειδικότερα στον Παρνασσό, η θερμοκρασιακή δομή της ατμόσφαιρας επέτρεψε την εκδήλωση όψιμων χιονοπτώσεων για την εποχή, επιβεβαιώνοντας την ένταση της ψυχρής ανώτερης μάζας και τη δυναμική του αποκομμένου χαμηλού. Παροδική χιονόπτωση καταγράφηκε το μεσημέρι της Κυριακής 3/5 ακόμη και εντός του οικιστικού ιστού της Αράχωβας, γεγονός που υποδηλώνει την πρόσκαιρη υποχώρηση της ισόθερμης του μηδενός σε χαμηλά υψόμετρα και καταδεικνύει την ένταση της ψυχρής μεταφοράς για την εποχή.

Η σταδιακή μετατόπιση του συστήματος προς τα ανατολικά σηματοδοτεί και τη λήξη της κακοκαιρίας, με την ψυχρή αέρια μάζα να απομακρύνεται και τη θερμοκρασία να παρουσιάζει άνοδο από τις αρχές της εβδομάδας (4/5/26), επανερχόμενη μετά τα μέσα της σε τιμές ελαφρώς υψηλότερες των κανονικών για την εποχή.

Η συγκεκριμένη διαταραχή αποτέλεσε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα όψιμης ψυχρής εισβολής με δυναμικά αίτια, η οποία, παρά τον περιορισμένο χωρικά χαρακτήρα των φαινομένων, ανέδειξε την ικανότητα της ατμόσφαιρας να παράγει χειμερινού τύπου καιρικές συνθήκες ακόμη και εντός της εαρινής περιόδου,όπως ο Μάιος 26. Ένα επεισόδιο που, πέρα από τη μετεωρολογική του σημασία, έρχεται να επιβεβαιώσει πως ο Μάιος, ιδιαίτερα στα ορεινά της χώρας, παραμένει ένας μήνας με έντονα γυρίσματα, ικανός να θυμίσει – έστω και πρόσκαιρα -ότι ο χειμώνας δεν έχει ακόμη αποχωρήσει οριστικά.