Ιστορικά στοιχεία

Αρχαία χρόνια

Τα πρώτα ίχνη κατοίκησης στο Λιβάδι Αράχωβας, εντοπίζονται στην περιοχή «Κουμούλα» νότια από το Κωρύκειο Άντρο και στον ομώνυμο λόφο όπου έχουν εντοπιστεί λείψανα οικισμού Μεσοελλαδικής(1900-1600 πΧ.) και Υστεροελλαδικής περιόδου (1600-1100 πΧ). Έχουν βρεθεί αρκετά όστρακα κλασικής περιόδου, ενώ στο λόφο είναι ορατά θεμέλια αρχαίου κτιρίου.

Με τον κατακλυσμό συνδέθηκε άμεσα η αρχαία πόλη του Παρνασσού, η Λυκώρεια, λείψανα της πόλης αυτής και του Λυκωρείου Διός που χτίστηκε προς τιμήν του, να θεωρούνται τα ευρήματα στο Λιβάδι. Στα μέσα της δεύτερης π.Χ. χιλιετίας, το Λιβάδι Αράχωβας, μετά από απόφραξη των υπογείων αγωγών λόγω σεισμού, επλήγη από κατακλυσμιαίες βροχές που πιθανόν να προέρχονταν από την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας και καλύφθηκε με τόσο πολύ νερό, ώστε να εξέχει μόνο η κορυφή της ακρόπολης στο βουνό. Ο Δευκαλίων και η Πύρρα επιβίωσαν της καταστροφής σε μία κιβωτό και έγιναν μετά γενάρχες των Ελλήνων.

Στην ευρύτερη περιοχή έχουν βρεθεί μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη (θέση Σταυρός), όστρακα, (Άγιος Μερκούριος), αρχαίοι τάφοι κατά τη διάνοιξη δρόμου (Αρχοντικά), αναλήμματα και δουλεμένες πέτρες (Φρυγιάς). Στη δυτική πλευρά του Λιβαδιού Αράχωβας, υπάρχει το εντυπωσιακό σπήλαιο Κωρύκειο Άντρο του οποίου τα ίχνη ανάγονται στα Νεολιθικά χρόνια (4000 πΧ.) Ήταν αφιερωμένο στο θεό Πάνα και στις Κωρύκειες Νύμφες.

Το σπήλαιο ανασκάφτηκε στα 1970 και τα χιλιάδες ευρήματα φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό μουσείο Δελφών.

Βυζαντινά χρόνια

Υπάρχουν ενδείξεις που παραπέμπουν σε βυζαντινή κατοίκηση του Λιβαδιού.

Ο Ναός του Παλιαγιάννη είναι χτισμένος από αργές πέτρες που χρονολογούνται στα Μεσοβυζαντινά χρόνια. Επίσης στην τοποθεσία «Φρυγιάς», διακρίνεται μέρος των τοιχίων του Αι-Λια, βυζαντινoύ ναού.

Νεότερα χρόνια

Kατά  τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, πολλοί αγωνιστές είχαν βρει καταφύγιο στην ευρύτερη περιοχή, όπως ο Οδυσσέας Ανδρούτσος στο Κωρύκειο Άντρο.

Στα 1820 αναφέρεται ότι Τουρκική Στρατιά υπό τον Ταχήρ- Μπέη κατηφόρισε από το Λιβάδι προς Αράχωβα για να εκδικηθεί το φόνο του Ιμπραήμ, του σούμπαση της Αράχωβας αλλά και το γεγονός ότι οι Αραχωβίτες εμπόδιζαν τη διέλευση των Τούρκων από την Άμφισσα στη Λιβαδειά.

Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, το Λιβάδι και ο Παρνασσός ήταν το ορμητήριο των ανταρτών που συντόνιζαν τις επιθέσεις τους ενώ δυστυχώς στα χρόνια του Εμφυλίου έγιναν σκληρές μάχες με πολλούς νεκρούς και από τις δύο πλευρές.

giannis elefsiniotis

giannis elefsiniotis

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Scroll Up