Παρατηρείται σήμερα Σάββατο 14 Φεβρουαρίου στα Κελάρια Παρνασσού, μια εξαιρετικά έντονη, κατακόρυφη θερμική διαφοροποίηση μεταξύ των σταθμών στα Κελάρια.

Η παρατηρούμενη θερμοκρασιακή διαφορά μεταξύ 1950 m και 2250 m στον Παρνασσό, συνιστά μια εξαιρετικά έντονη κατακόρυφη θερμική μετάβαση. Με τιμές +4,4°C στα 1950 m και -3,3°C στα 2250 m, προκύπτει διαφορά 7,7°C μέσα σε μόλις 300 μέτρα, δηλαδή θερμοβαθμίδα περίπου 25°C ανά χιλιόμετρο. Μια τέτοια τιμή υπερβαίνει κατά πολύ, τόσο την ξηρή όσο και την υγρή αδιαβατική βαθμίδα και συνεπώς δεν μπορεί να αποδοθεί σε φυσιολογική αδιαβατική ψύξη. Αντίθετα, υποδηλώνει την ύπαρξη δύο διαφορετικών αερίων μαζών, με έντονη θερμική ασυνέχεια μεταξύ τους.

Στα 1950 m καταγράφεται άνεμος 22 km/h, ένδειξη ενεργής, οριζόντιας μεταφοράς και συνεχούς ανανέωσης της αέριας μάζας. Σε συνθήκες ροής με νότια ή νοτιοδυτική συνιστώσα, η προσήνεμη πλαγιά του βουνού τροφοδοτείται με θερμότερη μάζα, δημιουργώντας ένα σχετικά, ομοιογενές θερμό στρώμα έως περίπου τα 2000 m. Η ύπαρξη αυτής της ροής ουσιαστικά αποκλείει το ενδεχόμενο τοπικού θερμικού εγκλωβισμού στο χαμηλότερο επίπεδο,· η θετική θερμοκρασία δεν είναι αποτέλεσμα στασιμότητας, αλλά ενεργής θερμής μεταφοράς.

Αντίθετα, στα 2250 m καταγράφεται μηδενική ένδειξη ανέμου, κάτι που θεωρείται μάλλον απίθανο, δεδομένης της μεγαλύτερης έκθεσης της κορυφογραμμής, όπου συνήθως επικρατεί ισχυρότερη ροή και εντονότερη διατμητική ένταση. Πιθανότερη εξήγηση είναι προσωρινή βλάβη ή παγοποίηση του ανεμομέτρου. Ωστόσο, εάν πράγματι η ροή είναι ασθενέστερη στο ανώτερο επίπεδο, τότε η περιορισμένη μηχανική ανάμιξη θα μπορούσε να επιτρέπει τη διατήρηση ψυχρότερης μάζας ακριβώς πάνω από την κορυφογραμμή, ενισχύοντας την απότομη θερμική διαστρωμάτωση.

Η συνολική εικόνα παραπέμπει σε επίπεδο παγοποίησης που τοποθετείται πολύ κοντά στα 2000–2050 m, με εξαιρετικά «κοφτή» μετάβαση από θετικές σε αρνητικές θερμοκρασίες. Πρόκειται για οριακή θερμοδυναμική ισορροπία, όπου το κατώτερο ορεινό τμήμα ελέγχεται από θερμή μεταφορά, ενώ λίγες εκατοντάδες μέτρα ψηλότερα κυριαρχεί ήδη ψυχρότερη ελεύθερη τροπόσφαιρα. Η ασθενής κατακόρυφη σύζευξη μεταξύ των δύο στρωμάτων, επιτρέπει τη διατήρηση της έντονης θερμικής ασυνέχειας.

Έτσι εξηγείται γιατί μέσα σε τόσο μικρό υψομετρικό εύρος οι συνθήκες μεταβαίνουν από σχεδόν ανοιξιάτικες σε καθαρά χειμερινές. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό, αλλά ιδιαίτερα εντυπωσιακό παράδειγμα ορεινής μικροκλίμακας δυναμικής, όπου μικρές μεταβολές στη ροή, μπορούν να μετατοπίσουν το επίπεδο παγοποίησης κατά μερικές δεκάδες μέτρα και να μεταβάλουν άμεσα το θερμικό και υετικό μοτίβο της περιοχής.